Huilbaby's

Wat is een huilbaby?
Meestal kan je je baby vlug troosten en weet je wat er aan de hand is.  Maar bij sommige baby’s helpt voeden, verschonen of koesteren niet.  Ze blijven maar doorhuilen en je weet niet waarom.  Als een baby elke dag urenlang huilt zonder aanwijsbare reden, noemen we dit een huilbaby. Meestal beginnen deze doordringende huilbuien enkele weken na de geboorte.  Een huilbaby is zeker geen zeldzaam verschijnsel.  Huilbuien bij huilbaby’s, zoals trouwens bij alle kinderen, komen vooral ’s avonds voor tussen 6 en 12 uur.  Het verschil zit in de manier waarop de baby huilt: een huilbaby huilt hoger en wisselend van toon.  Voor een huilbaby zorgen is zeker geen makkelijke opgave.  Je voelt je vaak onzeker en je vraagt je af of je je kind wel op de juiste manier verzorgt.  Een ontmoedigende en uitputtende situatie.
Toch is er geen reden tot paniek.  Want één ding staat vast: het huilen gaat over, en misschien vlugger dan je denkt.  Meestal verdwijnen de problemen definitief na de leeftijd van 4 maanden. Sommige baby’s blijven nog enkele maanden langer doorhuilen.

Wanneer is mijn kind een huilbaby?
- Wanneer het zonder aanwijsbare reden urenlang huilt.
- De huilbuien kunnen al beginnen in de eerste weken na de geboorte en kunnen de hele dag en de hele nacht duren.
- Na de leeftijd van vier maanden vermindert of verdwijnt het probleem.
- In de meeste gevallen vindt de arts geen duidelijke oorzaak.
- Kenmerkende verschijnselen: 
          - Je kind lijkt onaangenaam te vinden wat een ander kind wel leuk vindt. 
          - Je kind wil met rust gelaten worden.
          - Je kind wil niet gewiegd worden.
- Huilbuien kunnen te maken hebben met kolieken of met maag- en darmkrampen.

Een huilbaby is meestal gezond.
Ondanks het huilen geeft je kind geen zieke indruk.  Het heeft een normale, hoewel soms onregelmatige eetlust en komt voldoende aan in gewicht.  Sommige huilbaby’s brengen je ook in de war.  Wat andere kinderen plezierig vinden, lijken zij als onaangenaam te ervaren.  Ze kunnen overgevoelig reageren: als je ze wiegt, schrikken ze.  Wanneer je ze aankijkt of probeert met hen te “praten”, kijken ze angstig en wenden ze zich af.
Bij een medisch onderzoek komt men vaak tot de vaststelling dat er niets ernstigs aan de hand is.  Natuurlijk blijft een grondig medisch onderzoek altijd aan te raden.  Af en toe wordt er wel iets gevonden.  Heel veel baby’s hebben last van oprispingen.  Die veroorzaken soms pijn en ongemakken door irritatie van de slokdarm, wat zich laat horen in de vorm van huilbuien.  Sommige kinderen zijn allergisch voor koemelk, of verdragen in zeer zeldzame gevallen niet goed melksuiker.  De arts moet dan aangepaste voeding voorschrijven.
Huilbaby’s worden ook wel “koliekbaby’s” genoemd.  Mogelijk hebben hun onbedaarlijke huilbuien inderdaad te maken met “kolieken” of maag- of darmkrampen.

Hoe ga ik om met mijn huilbaby?
- Probeer deze moeilijke periode zo positief mogelijk door te komen. Het huilen gaat vanzelf over en misschien wel vlugger dan je denkt. Een moeilijke baby wordt immers niet noodzakelijk een lastige peuter.
- Schud hem zeker niet door elkaar.
- Praat erover met vrienden en hulpverleners.  Leer beter om te gaan met stress en spanningen om negatieve gevolgen voor jezelf, je relatie en je kind te voorkomen.

Hoe kan ik mijn huilbaby helpen?
- Laat je baby onderzoeken
Meestal is er niets mis met je baby.  Bij een medisch onderzoek komt men vaak tot de vaststelling dat er niets ernstigs aan de hand is.  Natuurlijk blijft een grondig medisch onderzoek altijd raadzaam, want af en toe vindt men wel iets.

- Breng het huilen in kaart
Als ouder lijkt het soms alsof je baby dag en nacht huilt.  Met een juister beeld van zijn huilgedrag krijg je een betere kijk en kan je de zaken makkelijker relativeren.  Noteer daarom nauwkeurig op een kaart hoeveel en op welke momenten je baby huilt.  Op die manier kan het voor jezelf verhelderend werken.  Misschien kom je tot de conclusie dat het uiteindelijk nog meevalt.  Je kan per dag nagaan of het stilaan lijkt te beteren.  Misschien ontdek je een regelmaat in de huilbuien en kan je erop inpikken door bijvoorbeeld tijd voor je baby vrij te maken wanneer hij niet huilt.

- Een goed gesprek met je baby.
Als je baby dan eens kalmer is, heb je waarschijnlijk zin om hem met rust te laten en van de stilte te genieten.  Toch kan je beter van die momenten profiteren om op een aangename manier contact te hebben met je kind.  Probeer uit te zoeken wat het leuk vindt: stemwisselingen, het maken van grimassen, bepaalde gebaren.  Misschien vindt je baby het prettig dat hij gedragen wordt en dat er tegen hem wordt gepraat.  Op zulke ogenblikken kan je immers je problemen vergeten en echt genieten van je kind.

- Een verzorgende voedingstechniek
Eén van de oorzaken van het huilen kan de voeding of de voedingstechniek zijn. 
Bij borstvoeding reageert een kleine minderheid van baby’s allergisch op de koemelk die de moeder dronk.  Maar de baby kan ook reageren op andere voedingsmiddelen die de moeder enkele uren eerder at.  Die voedingsmiddelen uit het m,nenu schrappen kan al beterschap brengen.  Als moeder alles noteren wat je eet en dit vergelijken met de huilkaart kan je helpen om de boosdoener te ontdekken.
Als je je baby met een flesje voedt, kan hij ook last hebben.  Je kan nagaan of hij de melk niet te snel of te traag drinkt.  Misschien moet je de speen aanpassen of de fles minder vast dichtschroeven.  Je baby vaker laten boeren kan ook helpen.  Je kind na de voeding rechtop laten zitten en de luier niet te hard aanspannen zijn ook tips die kunnen helpen.  Tot slot kan je ook het best meerdere kleine maaltijden geven dan slechts enkele grote.  Het is raadzaam om niet te snel over te schakelen op minder maaltijden, want dan worden de hoeveelheden per fles te groot, wat ongemakken kan veroorzaken.

- Reageren of afwachten
Je kan je baby tijdens de eerste levensweken en -maanden niet genoeg koesteren.  Reageer dus gerust op elke huilbui en probeer je kind te sussen.  Het is namelijk een fabeltje dat je je baby kan verwennen door hem te troosten.  Bijna alle kinderen worden rustig als je hen aanraakt, opneemt, dicht tegen je aan houdt (eventueel huid tegen huid), hen wiegt, toespreekt of een liedje zingt.
Soms is het niet nodig je huilende kind onmiddellijk te troosten.  Sommige baby’s huilen als ze moe zijn, om in slaap te vallen.  Je kan dat merken aan de speciale toon van huilen. Zulke kinderen worden dan het best in hun bedje gelegd en met rust gelaten.
Baby’s zuigen graag.  Als je kind rustiger wordt door op een fopspeen te zuigen, mag je het dit gerust laten doen.

- ’s Nachts
Het is extra vermoeiend als je baby ook ’s nachts huilt.  Hij houdt je uit je slaap en je dreigt oververmoeid te raken.  Toch is het niet veilig om je baby in een andere kamer te laten slapen, zo ver dat je hem niet meer kan horen.
Als je zijn bedje zo dicht mogelijk bij je eigen bed plaatst, hoef je niet telkens uit bed.  Laat hem niet wennen aan het slapen bij jou in bed of aan het op de arm in slaap vallen. 

- Medicatie biedt geen oplossing
Er bestaat geen afdoend en veilig medicament voor huilbaby’s.  Er worden allerlei middeltjes aangeprezen om huilende baby’s kalm te krijgen, maar beterschap mag niet zomaar aan deze middelen worden toegeschreven.  Huilbuien en kolieken kunnen immers ook spontaan verminderen.  Kalmerende middelen moeten vermeden worden wegens het gevaar voor wiegendood.

- Babymassage
Babymassage is bij ons minder gebruikelijk dan in andere culturen.  Dat is jammer, want de meeste baby’s – en ouders – genieten van lichamelijke aanrakingen.  Een zachte massage met warme handen en wat babyolie maakt veel baby’s rustiger.  Ze voelen zich lekkerder in hun vel.  Een warm badje kan ook helpen.